1969 yılında İstanbul’da doğan Muammer Yanmaz, fotoğrafla ilk kez Saint Michel Lisesi’nin karanlık odasında tanıştı. O günden itibaren hayatı ışık ve gölgeler arasında geçti; fotoğraf, yaşamının her döneminde aklının bir köşesinde yer aldı.
İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde öğrenim gördüğü yıllarda ve askerlik döneminde de fotoğrafla bağını sürdürdü. Kendi yolunu ararken Ara Güler, Richard Avedon, Duane Michals, Robert Doisneau, Elliott Erwitt ve Werner Bischof gibi ustalardan ilham aldı. Bu ustaların fotoğraflarındaki duygu, dürüstlük ve zamanla kurdukları ilişki, onun fotoğraf anlayışını derinden etkiledi.
Henüz 16 yaşındayken sınıf arkadaşlarını fotoğraflamaya başlayan Yanmaz, o günden beri yüzlere, bakışlara ve duygulara odaklandı. Fotoğrafı tarihle arasında kurduğu bir köprü olarak gördü; her kareyi sakladı, hiçbirini değiştirmeye kıyamadı.
Gençlik yıllarında spor fotoğrafçılığı yaparak “an”ı yakalamanın heyecanını yaşadı. Gazete ve dergilerdeki çalışmaları sayesinde bir fotoğrafın insan üzerinde ne kadar güçlü bir etki yaratabileceğini gözlemledi.
1992 yılında İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı’nın arşiv fotoğrafçısı olarak görev aldı. Bu süreçte Woody Allen, Joan Baez, Harvey Keitel, Kevin Spacey, Michelangelo Antonioni, Ian Holm ve Sophia Loren gibi dünyaca tanınmış isimleri fotoğraflama fırsatı buldu.
Yanmaz’ın ilk kişisel projesi “Türk Sineması’nın Yönetmenleri” oldu. Bu projede yer alan yönetmen sayısı 40’a ulaştığında, bu sayı onun için özel bir anlam kazandı. Sonraki projeleri de hep bu sayının etrafında şekillendi: “40 İstasyon”, “40 Ayna”, “Yaşanmış Yüzler”, “40 Hayat” ve “Kadın Sinema Oyuncuları” bunlardan bazılarıdır.
Bugün hâlâ hem reklam fotoğrafçılığı yapmakta hem de kişisel projelerini sürdürmektedir. 2004 yılında kurduğu “40 Haramiler” platformuyla, fotoğrafın kendisine kazandırdıklarını paylaşmayı, insanlara dokunmayı ve birlikte üretmeyi amaçlamaktadır.
